منطقه حفاظت شده قیصری در رشته کوههای زاگرس و در محدوده توابع شهرستان کوهرنگ واقع شده است. این منطقه خوش آب و هوا و سر سبز با طبیعتی بکر و نایاب با وسعت ده هزار هکتار که ۸۰ درصد آن در شهرستان کوهرنگ و بیست درصد آن در شهرستان اردل قرار گرفته است، نام آن از کوه بلند قیصری با ارتفاع ۳۳۰۰ متر گرفته شده است. این منطقه در تاریخ ۱۳۸۰/۵/۱۵ به مدت پنج سال به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام گردید و در سال ۱۳۸۶ به عنوان منطقه حفاظت شده ارتقإ پیدا کرد. منطقه قیصری از شمال به دهستان بیرگان و از شرق به کوه سالدران و از جنوب به شهرستان اردل و از غرب به منطقه دوآب صمصامی منتهی میشود که صعود ما نیز از سمت دو آب و صمصامی شروع

شد. ،

مسیر صعود به قله قیصری در این فصل برعکس سرسبری و پر آبی فصل بهار ،چهره ای خشک و خشن و بی آب به خود گرفته است، و جز گون و علف خشک ، گیاه دیگری به چشم نمی آمد، هیچ گونه درختی هم در طول مسیر و اطراف آن وجود نداشت. البته گیاهانی مانند آویشن، تره کوهی و...نیز در این کوه در فصل خود وجود دارند.

مسیر صعود:

مسیرهای متفاوتی جهت صعود وجود دارد که ما شروع مسیر صعود را از روستای دو آب صمصامی انتخاب کردیم

روستای دو آب صمصامی از مسجدسلیمان حدود ۲۹۴ کیلومتر و از شهرکرد حدود ۱۰۹ کیلومتر فاصله دارد. ابتدای مسیر پیاده روی جهت صعود حدود ۸/۸۷ کیلومتر از دو آب صمصامی فاصله دارد. پس از طی حدود ۵/۸۷ کیلومتر در مسیر جاده اصلی به سمت شهرکرد، وارد جاده فرعی خاکی سمت راست شده و پس از طی مسیری خاکی به طول حدودا ۳ کیلومتر (ترجیحا با وانت نیسان ) به ابتدای مسیر پیاده روی جهت کوهپیمایی می رسید.

گزارش صعود

در تاریخ ۱۴۰۴/05/۳۱ ساعت ۴:۳۰ صبح از روستای صمصامی با خودرو به سمت کوه حرکت کرده و راس ساعت ۵ صبح از پای کوه صعود آغاز شد، و پس از طی مسیری ۳/۵ کیلومتری با ۶۰ درصد شیب تقریبا زیاد ساعت ۱۱ به قله ۳۳۰۰ متری قیصری رسیدیم، و حدود ساعت ۱۴ پس از ۹ ساعت کوه پیمایی و ۷ کیلومتر طی مسیر رفت و برگشت به پایین کوه و ابتدای صعود رسیدیم.

از بالای قله رودخانه بیرگان از سرشاخه های کارون قابل رویت بود، باز هم سدی در حال احداث بر روی رودخانه بیرگان از سرچشمه های کارون دیده می شد، و بی تدبیری و غیر کارشناسی ها در انتقال آب رودخانه کارون به سمت استانی دیگر به وضوح قابل درک، بجای انتقال کارخانجات و صرفه جویی در آب، بی رویه و غیر معقول آب را مصرف می کنند، و بعد به قیمت نابودی دیگر استانها و اکوسیستم و زیست جانوری و گیاهی دیگر مناطق و با خوی استثماری آب را انتقال می دهند، چه میتوان کرد، جز توکل به ایزد یکتا،

در مورد کوه قیصری محلی‌ها چنین می گویند، قیصر روم به دلیل تجویز پزشکان همسرش را باید به جایی می برد که از چهار جهت باد بدون واسطه به ایشان برخورد نماید، تا شفا یابد، و ایشان کوه قیصری را انتخاب کرد، و به همین علت نام این قله قیصری انتخاب شد، آثاري از سنگ چين ها و حفاري هاي غير مجاز بالاي قله وجود داشت.

راهنمای محلی می گفت، حیوان غالب این کوه خرس می باشد، و چندی پیش یکی از محلی ها را زخمی کرد، صدای زیبای کبک ها در طول صعود طنین انداز بود. البته این منطقه نیز مانند سایر مناطق بکر کشور از شکار غیر مجاز بی نصیب نبود. که اگر غیر از این بود باید تعجب می کرد، چرا که شکار یکی از فرهنگ های غلطی است که از قدیم جا افتاده و در خصوص شکارچی بی دلیل و منطق قهرمان سازی می شود.

صعود در این فصل بدلیل گرمی هوا توصیه نمی شود، مسیر صخره ای و دست به سنگ نبود، ولی ۹۰ درصد آن حالت شن اسکی داشت و به همین علت انرژی زیادی را می گرفت،

به نظر بهترین فصل صعود، اواخر فروردین و ابتدای اردیبهشت باشد.

در طول مسیر جز چشمه ای در ابتدای مسیر(تقریبا ۱/۴۰۰ کیلومتری) که آب آن بدلیل جاری نبودن زیاد مناسب نبود، چشمه ای دیگر نبود، در این فصل حداقل باید سه لیتر آب همراه داشت، آنتن دهی در طول مسیر جز یکی دو نقطه مناسب بود، پای کوب دقیقی در طول مسیر نبود، و نیاز به راهنمای محلی می باشد.

در این صعود، آقایان رضا نوذری به عنوان سرپرست، شاهرخ قیاسی رییس هیات شهرستان مسجدسلیمان و نماینده امور ورزش، ارسطو داربپور فنی، علی شیروانی، یوسف باقری، مهرداد آقابیگی،هرمز عباسی، ابراهیم محمدی، فرج قنبری و پسر کوهنوردتر از خودش علیرضا قنبری، حمید عسکری، صحنعلی زمانپور، محمد باقر علیجانی، مجید صالحی و تورج احمدی(پزشکیار) و تعداد دیگری از همنوردان حضور داشتند.

لاگ مسير صعود به قله قيصري